Wyróżnia się trzy grupy Indian algonkiańskich: wschodnią – zamieszkującą dawniej wschodnie wybrzeże Ameryki Północnej (m.in. Mohikanie, Delawarowie), środkową – zamieszkującą dawniej tereny wokół Wielkich Jezior (m.in. Odżibwejowie, Szaunisi, Kri), równinną – zamieszkującą obszary Wielkich Równin (m.in. Szejeni, Czarne Stopy, Arapaho).
Historia Pokrewieństwo ludów algonkiańskich jest natury lingwistycznej – między poszczególnymi plemionami istniały spore różnice kulturowe. Najsłynniejszymi plemionami (lub grupami plemion) algonkiańskich są Odżibwejowie, Kri, Mohikanie, Delawarowie, Potawatomi i Czarne Stopy (Siksika). Algonkini stosunkowo wcześnie zetknęli się z Europejczykami, stawiając zbrojny opór kolonizacji; większość wschodnich i centralnych Algonkinów utraciła swe terytoria plemienne, ulegając częściowej eksterminacji.
Ostateczną klęskę w wojnach ze Stanami Zjednoczonymi ludy algonkiańskie poniosły w 1811 roku; pod naporem kolonistów przesuwali się w kolejnych falach migracyjnych na zachód od Missisipi, część z nich (zwłaszcza Kri) pozostała w Kanadzie.