26 marca 1972 powtórnie uwięziony, 9 września 1972 skazany na 10 lat obozu specjalnego reżimu i 5 lat zesłania. Karę odbywał w więzieniu włodzimierskim, później w więzieniu w Czystopolu w Tatarskiej ASRR. Od 1979 członek Ukraińskiej Grupy HelsińskiejУкраїнська Гельсінкська Група 1978-1982. Документи і матеріяли. Торонто-Балтимор 1983, wyd. Українське Видавництво "Смолоскип" ім. В. Симоненка, s.959-960. wersja elektroniczna. W 1982 w więzieniu stracił wzrok. Zwolniony po odbyciu kary w 1983, zesłanyШухевич Юрій w: Encyklopedia ukrainoznawstwa, Lwów 2000, , t. 10, s. 3909-3910.. Ostatecznie uwolniony z zesłania po upływie terminu ostatniego wyroku w 1988, w 1990 zezwolono mu na powrót na Ukrainę.
W latach 1991–1994 przywódca nacjonalistycznej organizacji UNA-UNSO, później wycofał się z czynnego życia politycznego.
19 sierpnia 2006 został przez prezydenta Ukrainy Wiktora Juszczenkę uhonorowany tytułem Bohatera Ukrainy.
W 2011 na wiecu we Lwowie wraz z Rostysławem Nowożencem wzywał do przyłączenia do Ukrainy dawniej zamieszkiwanych częściowo przez Ukraińców ziem znajdujących się m.in.