W latach 1972–1975 był rektorem Uniwersytetu Łódzkiego. Od 1975 był wiceministrem nauki, szkolnictwa wyższego i techniki, następnie od 9 sierpnia do 26 października 1978 był kierownikiem ministerstwa, a od 26 października 1978 do 3 lipca 1981 był ministrem tegoż resortu w rządach Piotra Jaroszewicza i Edwarda Babiucha oraz Edwarda Babiucha, Józefa Pińkowskiego i Edwarda Babiucha, Józefa Pińkowskiego i Wojciecha Jaruzelskiego.
Znany m.in. z negocjacji ze studentami podczas strajku studenckiego w Łodzi w styczniu i lutym 1981. W związku z tym później stał się główną postacią piosenki „Rozmowa ministra ze studentami” śpiewanej przez Aleksandra Grotowskiego.
Był prezesem Zarządu Głównego Towarzystwa Wiedzy Powszechnej. Od 1983 członek Rady Krajowej Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego„Trybuna Robotnicza”, nr 109 (12 961), 10 maja 1983, s. 6.. W 1983 wybrany w skład prezydium Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. W latach 80. był także członkiem Rady Naukowej Instytutu Podstawowych Problemów Marksizmu-LeninizmuPosiedzenie Rady Naukowej IPPML przy KC PZPR, „Rzeczpospolita”, nr 8, 10 stycznia 1984, s. 2. oraz członkiem Rady Redakcyjnej organu teoretycznego i politycznego KC PZPR „Nowe Drogi”„Nowe Drogi”, nr 10/1981, s.