californicus xanti – Kalifornia Dolna Południowa z wyjątkiem północno-wschodniej części (północno-zachodni Meksyk).

Introdukowany w Massachusetts, New Jersey, Maryland, Wirginii i w południowej Florydzie.

Taksonomia Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał w 1837 roku brytyjski zoolog John Edward Gray, nadając mu nazwę Lepus californicus. Holotyp pochodził z „St. Antoine” (prawdopodobnie w pobliżu Misji w San Antonio, w Kalifornii, w Stanach Zjednoczonych).

Lepus insularis jest wyspiarskim, melanistycznym allogatunkiem i jest blisko spokrewniony z L. californicus. Nadal trwa debata, czy L. insularis zasługuje na status odrębnego gatunku, czy też reprezentuje izolowaną populację L. californicus. W południowej Arizonie L. californicus i L. alleni są sympatryczne. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają szesnaście podgatunków.

Etymologia Lepus: leporis „królik, zając”. californicus: Kalifornia, Stany Zjednoczone. asellus: łac. asellus „osiołek”. bennettii: Edward Turner Bennett (1797–1836), brytyjski zoolog. curti: Curt von Wedel (?–?). deserticola: łac. desertum „pustynia”, od deserere „porzucić”;