Autograf – instrument geodezyjny przystosowany do opracowywania zdjęć fotogrametrycznych. Umożliwia odczytywanie współrzędnych przestrzennych oraz automatyczne kreślenie w żądanej skali map sytuacyjno-wysokościowych. Ewolucja autografu: autograf analogowy (stereoploter). Pierwowzór autografu analogowego - stereoautograf skonstruował w 1907 r. Eduard Ritter von Orel. Pierwszy, właściwy autograf analogowy - Autocartograph skonstruował w 1921 r. Profesor Reinhard Hugershoff. Autograf taki składał się z: nośników, układów optycznego i podświetlającego, systemu wodzideł i liniałów realizujących w sposób mechaniczny lub mechaniczno-optyczny wspomniane zależności matematyczne pomiędzy współrzędnymi tłowymi zdjęć a współrzędnymi terenowymi (przy założeniu wykorzystania efektu stereoskopowego). Niezwykłą precyzję urządzenia gwarantowały doskonałe materiały konstrukcyjne, z jakich je wykonano, i stabilność wynikająca z dużego ciężaru urządzenia (nawet kilkaset kilogramów). W 1961 zakłady Wilda w Heerbruggu (Szwajcaria) zaprojektowały ostatni autograf analogowy: A-10. autograf analityczny. W 1961 U.V. Helava skonstruował pierwszy autograf analityczny AP-1 (AnaPlot). Producentem urządzenia były: Ottico Meccanica Italiana i Bendix Corporation z USA.