Jerzy Julian Węgierski (ur. 13 lutego 1915 we Lwowie, zm. 4 czerwca 2012 w Katowicach) – polski inżynier budownictwa specjalizujący się w zakresie budownictwa kolejowego, wojskowy i pisarz, profesor nauk technicznych, profesor Wydziału Budownictwa Lądowego Politechniki Krakowskiej, wykładowca Politechniki Śląskiej i Politechniki Warszawskiej.
Żołnierz Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej, uczestnik powstania lwowskiego w ramach Akcji „Burza”. Więzień syberyjskich łagrów. Opisany jako człowiek „dumny i nieustępliwy” na kartach Archipelagu GUŁag przez Aleksandra Sołżenicyna, który poznał go w łagrze.
Autor dziewięciu książek i szeregu artykułów naukowych oraz wspomnień z dziejów Lwowa w okresie II wojnie światowej i historii ZWZ-AK-NIE Obszaru Nr 3 (Lwów). Działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL.
27 kwietnia 2012 roku awansowany do stopnia majora Wojska Polskiego.