thumb|Bernardo Bellotto, Plac Żelaznej Bramy thumb|Targ na placu w 1894, pierwszy z lewej pałac Lubomirskich thumb|Mur getta przecinający plac w 1941 thumb|Plac od strony ulicy Marszałkowskiej Plac Żelaznej Bramy – plac w dzielnicy Śródmieście w Warszawie, położony między ulicami: Marszałkowską, Graniczną, Ptasią i Przechodnią.
Nazwa Nazwa placu pochodzi od Żelaznej Bramy, która stanowiła zachodnie wejście do Ogrodu Saskiego.
Historia W XVII w. król Jan Kazimierz nadał nieruchomość, na której znajduje się plac, staroście warszawskiemu Janowi Wielopolskiemu. W 1693 na tym terenie utworzono jurydykę – prywatne miasteczko, nazwane Wielopolem. Cała miejscowość składała się tylko z czterech ulic, które od 1771 nosiły nazwy: Elektoralna, Ptasia, Żabia i Przechodnia. Plac, wytyczony w pobliżu drogi biegnącej ze Starej Warszawy do Grzybowa, był rynkiem targowym Wielopola. Pierwotnie to miejsce było nazywane placem Targowicy Wielopolskiej.
Około 1710 roku północną część jurydyki kupiła rodzina Radziwiłłów i wybudowała tam pałac (obecny pałac Lubomirskich). W 1730 roku zachodnią część Wielopola kupił August II w związku z budową Osi Saskiej.