Bóg jest symbolizowany przez niebo, a duchy powietrza poprzez wiatr i kojarzone są z chmurami, ponieważ są one najbliżej nieba. Bóg jest ojcem duchów powietrza, które przewyższają inne, ponieważ pochodzą bezpośrednio od niego. Można wskazać kilka rodzajów duchów powietrza:
Deng – Syn Boga, najwyższy z duchów, utożsamiany z chorobami Teny – kształtuje człowieka, w wolnym tłumaczeniu oznacza słońce po deszczu Col – powiązany z deszczem i błyskawicą Rang i jego syn Mabith – związany z polowaniem i dzikimi zwierzętami Wiu – duch wojny, kojarzony z grzmotem Buk – odnosi się do rzek oraz strumieni. Colwik – wyobrażany jako duch osoby zabitej przez piorun, bądź znalezionej martwej w buszu. Są to duchy opiekuńcze, patronujące i czczone przez poszczególne lineaże.
Nuerzy wierzą, że duchy mogą wstąpić w ludzi na dwa sposoby. Poprzez chorobę lub dziedziczenie. Choroby kojarzone są z opętaniem przez poszczególne duchy. Po odzyskaniu zdrowia chorego, duch staje się patronem i jest czczony przez opętanego, a później jego potomków. W przypadku śmierci chorego duch wciąż jest przywiązany do rodziny i może zesłać chorobę na krewnego. Kiedy duch jest związany z rodziną od pokoleń, powinno się przeznaczyć mu krowę bądź wołu.