Idea mariawityzmu za sprawą polskich emigrantów przeszczepiona została za ocean, gdzie w 1930 powstał – z inicjatywy wiernych Polskiego Kościoła Katolickiego, którzy po śmierci biskupa Stefana Kamińskiego pozostawali bez stałego duszpasterstwa – Kościół Starokatolicki Mariawitów w Ameryce Północnej. Pierwszy biskup północnoamerykańskiej prowincji, Franciszek Maria Ignacy Boryszewski, święcenia kapłańskie otrzymał 27 grudnia 1925 z rąk abpa Starorzymskiego Kościoła Katolickiego: Karmela Henryka Carfory. Biskup Boryszewski sakrę biskupią otrzymał od biskupa Romana Marii Jakuba Próchniewskiego z Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w Polsce, przy udziale arcybiskupów z Amerykańskiego Kościoła Katolickiego. Od 1976 do 2010 zwierzchnikiem wspólnoty był brat arcybiskup Robert Ronald Jan Maria Zaborowski.
Nauka Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w Ameryce Północnej Kościół Starokatolicki Mariawitów w Ameryce Północnej opiera się na starodawnych, katolickich zasadach wiary i moralności. Zasady te zawarte są w księgach kanonicznych Pisma Świętego Starego i Nowego Testamentu oraz dogmatach i tradycji niepodzielonego Kościoła określone na pierwszych siedmiu soborach powszechnych.