Niedługo później podpisała kontrakt na 10 tygodni występów w audycji radiowej w Radio-City oraz nawiązała współpracę z kompozytorką . thumb|Piaf w latach 30. Po śmierci Louisa Leplée’a w kwietniu 1936 stała się bohaterką skandalu (ponieważ zeznawała w sprawie morderstwa swojego menedżera i podejrzewano, iż znała napastników bądź była ich wspólniczką), przez co mierzyła się ze złą prasą. Podpisała kontrakt na występy w klubie nocnym „O’dett” w centrum Pigalle. Następnie odbyła trasę koncertową po prowincjonalnych kinach (we Francji, a później także w Belgii), w których śpiewała między seansami. Z pomocą Raymonda Asso podpisała kontrakt na ponad osiem tygodni w kabarecie „Boîte de Vitesses” w Nicei, gdzie akomponował jej , który skomponował dla niej piosenki: „C’est toi le plus fort” i „Paris-Mediterranée”. Po powrocie do Paryża kontynuowała współpracę z Asso, który napisał dla niej kilka utworów. W maju 1936 nagrała cover piosenki Fréhel „Il n’est pas distingué” i utwór „Le deux ménétriers”, w 1937 – piosenki „La java en mineur”, „Le contravandier” i „Browning”, a w styczniu 1938 – cover piosenki „Mon légionnaire”. Wystąpiła w galowym koncercie na rzecz Frontu Ludowego w Vélodrome d’Hiver. thumb|Piaf (1939) Zagrała niewielką rolę w filmie Jeana de Limura La garçonne (1936), w którym zaśpiewała utwór „Quand même” napisany przez .