Cesarzowa uciekła w 1093 i znalazła schronienie w Canossie, na dworze Matyldy toskańskiej, jednej z przeciwniczek Henryka, sojuszniczki papieża Urbana II.
Dzięki namowom papieża Eupraksja wystąpiła w 1095 na synodzie w Piacenzy. Tam ze szczegółami przedstawiła przed zebranymi współżycie intymne ze swoim mężem. Oskarżyła Henryka o przetrzymywanie jej wbrew jej woli, zmuszanie jej do uczestniczenia w orgiach oraz i odprawianie „czarnych mszy” na jej nagim ciele.
Po tych wydarzeniach Eupraksja udała się na Węgry, gdzie przebywała do 1099 Później wróciła na Ruś. W 1106 wstąpiła do klasztoru. Zmarła w Ławrze Peczerskiej w 1109.
Bibliografia Wera i Mirosław Hrochowie, W obronie grobu Chrystusa, Wyd. Ancher, 1992, tłum. Z. Dobrzyniecki, . August Nitschke: Adelheid (Eupraxia, Praxedis); Neue Deutsche Biographie (NDB). Tom 1, Berlin 1953, str. 58, wersja cyfrowa
Kategoria:Cesarzowe Świętego Cesarstwa Rzymskiego Kategoria:Rurykowicze Kategoria:Żony władców Niemiec Kategoria:Urodzeni w 1071 Kategoria:Zmarli w 1109