thumb|Alejka na cmentarzu żydowskim w Warszawie ufundowana przez Kazimierza i Marię Brandysów thumb|Tablica upamiętniająca Kazimierza i Marię Brandysów przy wejściu do kamienicy na ul. Nowomiejskiej 5 w Warszawie, odsłonięta 9 listopada 2012 Kazimierz Brandys (ur. 27 października 1916 w Łodzi, zm. 11 marca 2000 w Nanterre) – polski prozaik, eseista, autor scenariuszy filmowych.
Życiorys Pochodził z inteligenckiej rodziny pochodzenia żydowskiego zasymilowanej w PolsceAnna Bikont, Joanna Szczęsna: Lawina i kamienie: pisarze wobec komunizmu. Warszawa, 2006.. Brandysowie byli właścicielami banku w Łodzi. Kazimierz i o cztery lata starszy brat Marian uczęszczali do Szkoły Zgromadzenia Kupców Miasta Łodzi. Kazimierz ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, jak jego brat, również późniejszy pisarz. Debiutował w 1935 na łamach miesięcznika „Kuźnia Młodych” jako krytyk teatralny.
Podczas okupacji ukrywał się w Warszawie, poza gettem, po aryjskiej stronie.