Alfabet fiński – alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka fińskiego. Składa się z następujących liter:
thumb
A aB bC cD dE eF fG gH hI iJ jK kL lM mN nO oP pQ qR rS sŠ šT tU uV vW wX xY yZ zŽ žÅ åÄ äÖ ö
Litery B, C, F, G, Q, W, X, Z, Å są używane tylko w wyrazach obcego pochodzenia (jeśli nie liczyć dwuznaku ng). Niekiedy do zapisu obcych słów używa się znaków Š i Ž. Prowadzi to do istnienia obocznych możliwości zapisu niektórych słów, jak np. šakki i shakki (szachy).
LiteraNazwaWymowa IPAUwagi dotyczące użycia i wymowyA, aaaB, bbeeWystępuje w stosunkowo nowych zapożyczeniach, np. banaani 'banan', bussi 'autobus'. Zazwyczaj wymawiane jako [] lub [].C, cseePojawia się w mniej przyswojonych zapożyczeniach, np. curry, cesium 'cez'. Zazwyczaj wymawiane jako [] lub [].D, ddeeW dzisiejszym fińskim ogólnokrajowym litera d oznacza głoskę [], ale może być wymawiana jako [] lub [], a w dialektach jej wymowa jest bardzo zróżnicowana. Rodzimie używana w dialektach zachodnich jako [], a w dialektach wschodnich nie używana wcale.E, eeeOznacza głoskę pomiędzy [] a [].F, fäf, äffä, , sporadycznie Występuje w stosunkowo nowych zapożyczeniach, takich jak asfaltti 'asfalt' i uniformu 'mundur'. W dawnych zapożyczeniach (z wyjątkiem niektórych zachodnich dialektów), jest zastąpione lub (np.