Wkrótce poszedł jeszcze o krok dalej i sprzymierzył się z największym wrogiem Fryderyka II – Ligą Lombardzką.
Większość świeckich Książąt Rzeszy stanęło jednak po stronie cesarza, który w 1235 roku wkroczył do Niemiec. Osamotniony Henryk ukorzył się przed ojcem. Fryderyk II nie był jednak miłosierny, nie tylko pozbawił go godności, królewskiej, ale także dożywotnio uwięził we Włoszech – najpierw w więzieniu o zaostrzonym rygorze w zamku Rocca di San Felice w Venozie. W 1242 postanowiono go przenieść do Nicastro – podczas podróży przez górskie przełęcze Henryk (VII), runął w przepaść. Najprawdopodobniej popełnił samobójstwo.
Małżeństwa i potomstwo W 1225 w Norymberdze poślubił Małgorzatę Babenberg, córkę Leopolda VI Sławnego – księcia Austrii, i Teodory Angeliny. Małgorzata była od niego starsza o 7 lat. W 1227, Małgorzata została koronowana na królową rzymską, a przed 1231 urodziła dwóch synów, którzy zmarli w młodym wieku: Henryk (zm. w latach 1242–1245), Fryderyk (zm. 1251).
Literatura Hauziński, J., Imperator „końca świata”. Fryderyk II Hohenstauf (1194-1250), Gdańsk 2000
Kategoria:Hohenstaufowie Kategoria:Władcy Niemiec Kategoria:Władcy Sycylii Kategoria:Władcy Szwabii Kategoria:Urodzeni w 1211 Kategoria:Zmarli w 1242