Symeon Połocki studiował w Akademii Kijowsko-Mohylańskiej m.in. u Łazarza (Baranowicza), znanego poety ruskiego i późniejszego biskupa czernihowskiego, z którym utrzymywał ciepłe stosunki do końca życia. Od 1656 r. wykładał w bazyliańskiej szkole brackiej w Połocku, następnie (od 1664 r.) przebywał na dworze moskiewskim jako wychowawca dzieci cara Aleksego I Michajłowicza – Aleksego, Zofii i Fiodora, założył tu też drukarnię. Czerpał z barokowego bogactwa gatunków i form wersyfikacyjnych, bliski też polskim poetom XVII-wiecznym sensualizmem i ornamentacyjnością stylu. W swych dramatach (m.in. Komedia o królu Nabuchodonozorze czy Komedia o synu marnotrawnym) wzorował się na jezuickim dramacie szkolnym. Pozostawił obszerne zbiory wierszy dydaktycznych oraz okolicznościowych.
Zobacz też Połocki
Przypisy
Bibliografia
Historia Literatury rosyjskiej, Red M. Jakóbiec, Warszawa 1976 Kozak B., Akatysty polskie Symeona z Połocka, „Acta Neophilologica” IX, 2004, s. 7–19. Kozak B., Symeon z Połocka – człowiek pogranicza, [w:] Droga ku wzajemności, red. Swietłana Musijenko, Grodno 2002, s. 187–192 Literatura Polska.