Longin Cegielski (ur. 12 marca 1920 w Moszczenicy, zm. 29 stycznia 1987 w Warszawie) – działacz ludowy, doktor nauk rolnych, ekonomista i polityk. Poseł na Sejm PRL VI, VII i VIII kadencji, w latach 1976–1980 wiceprezes Rady Ministrów. mały|Nagrobek Longina Cegielskiego
Życiorys Ukończył nauki rolnicze na Politechnice Lwowskiej i Uniwersytecie Jagiellońskim (1946). W 1964 uzyskał stopień doktora nauk rolnych w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.
W latach II wojny światowej prowadził tajne nauczania oraz był od 1940 żołnierzem Związku Walki Zbrojnej, od 1940 Armii Krajowej, a od 1943 Batalionów Chłopskich na terenie obwodu nowosądeckiego, gorlickiego i tarnowskiego. Używał pseudonimów Andrzej i Dębosz.
Od 1 września 1946 należał do Stronnictwa Ludowego, następnie od 1949 do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. W latach 1948–1949 kierownik Wydziału Ekonomiczno-Rolnego w Wojewódzkim Zarządzie Związku Samopomocy Chłopskiej we Wrocławiu. Od 1953 do 1957 kierował działem redakcji „Zielonego Sztandaru”. Pracował w aparacie partyjnym, był kierownikiem referatu wydziału ekonomiczno-rolnego Naczelnego Komitetu Wykonawczego ZSL (1950–1952), i członkiem głównej komisji kontroli NKW. W 1969 został członkiem Naczelnego Komitetu ZSL, a w 1971 członkiem prezydium NK.