Praktyki i wierzenia Opiera się na fundamentalizmie, według swoich wyznawców głosi „powrót do pierwotnej czystości islamu, prostoty i surowości obyczajów”. Za podstawy wiary wahhabici uznają Koran i sunnickie hadisy, interpretowane dosłownie. Ruch ten zwalcza mistycyzm muzułmański, potępia odwiedzanie świętych miejsc (z wyjątkiem Mekki i Medyny), podkreśla człowieczy aspekt natury Mahometa, zabrania świętowania wszelkich uroczystości (święto państwowe, urodziny„Los Angeles Times” Don’t let them eat cake, Saudis' top cleric says (ang.), Dzień Matki, imieniny, walentynkiHuffingtonPost: Saudis Celebrate Valentine’s Day Despite Religious Police Patrols (ang.), maulid), oprócz dwóch świąt islamskich Id al-Adha i Id al-Fitr, odrzuca dorobek kulturowy (teatr, kino, sztukę, muzykę), potępia wszelkie ideologie sekularne (patriotyzm, nacjonalizm, internacjonalizm, demokracja), nie uznaje kompromisu w kwestiach dialogu międzyreligijnego (uznaje chrześcijaństwo, judaizm i niewahhabickich muzułmanów, np. szyitów czy sufitów, za heretyków i niewiernych), zabrania wysyłania kartek czy dawania kwiatów członkom rodziny przebywającym na wakacjach, w szpitalu, w więzieniuVan der Meulen, D. (October 15, 2000). The Wells of Ibn Sa’ud. Routledge. s. 62–113. .Geoff (1998). Saudi Arabia: The Shape of a Client Feudalism. Palgrave Macmillan. s.