Wyjechał do Stanów Zjednoczonych (w charakterze reportera), po czym ponownie powrócił do ojczyzny i zamieszkał w Galicji, gdzie kupił tereny naftowe. Pozostawał tam do końca życia.
Jego twórczość wysoko cenił m.in. Henryk Sienkiewicz i Maria Konopnicka. Reportaże Wiśniowskiego z podróży do Australii i Ameryki należą do klasyki reporterskiej.
Komiksowa wersja jego biografii Po australijskie złoto ukazała się w 1987 nakładem Wydawnictwa „Sport i Turystyka” w serii „Polscy podróżnicy” (razem z tomami o Sienkiewiczu, Ignacym Domeyce, Antonim Rehmanie i Bronisławie Grąbczewskim).
Zmarł 23 kwietnia 1892 we Lwowie, został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim, pomnik nagrobny został wykonany w pracowni Juliana MarkowskiegoStanisław S. Nicieja, Cmentarz Łyczakowski we Lwowie, Wrocław 1989, s. 165..
Publikacje 1873 – Dziesięć lat w Australii 1874/1876 – Obrazki z życia amerykańskiego 1875 – Listy z Czarnych Gór 1877 – Dzieci królowej Oceanii 1877 – Langenor 1880 – Czarna czy biała? (o dążeniach niepodległościowych Kuby) 1881 – Niewidzialny 1882 – Ola
Przypisy