Oprócz biografii matki, przez wiele lat publikowała też pod pseudonimem recenzje muzyczne w tygodniku „Candide”, jak również artykuły o teatrze, muzyce i filmie do innych paryskich czasopism.
Latem 1939 została odznaczona najniższą klasą orderu Legii Honorowej „za skuteczną akcję propagandową, przeprowadzoną w Ameryce oraz za doskonałą biografię matki”.
Okres II wojny światowej thumb|Ève Curie (ok. 1939) thumb|Ève Curie w służbie wojskowej (ok. 1943) Po wybuchu II wojny światowej w 1939 Ève Curie została mianowana przez powieściopisarza i dramaturga Jeana Giraudoux, który w tym samym roku został francuskim komisarzem ds. informacji, kierowniczką oddziału kobiecego tegoż komisariatu. Po ataku Niemiec na Francję Ève 11 czerwca 1940 opuściła Paryż, a po upadku Francji przedostała się wraz z innymi uciekinierami na pokładzie przepełnionego i ostrzeliwanego przez niemieckie samoloty statku do Anglii. Tam opowiedziała się za gen. Charles’em de Gaulle’em i siłami Wolnej Francji, aktywnie walcząc z nazizmem, na skutek czego rząd w Vichy w maju 1941 odebrał jej obywatelstwo, skonfiskowano też jej majątek pozostawiony w kraju.