W dawniejszych publikacjach można też spotkać lokanty umieszczane na końcu nazwy, na przykład heksen-2.
Gdy istnieje konieczność zastosowania wielu lokantów do jednej grupy, oddziela się je od siebie przecinkiem. Od reszty składników nazwy systematycznej lokanty oddziela się dywizem (-). Drugi zestaw lokantów opatruje się znakiem prim (′), trzeci bis (″) itd.
Przykłady prosty związek z jedną grupą przy trzecim atomie węgla: 3-metyloheksan center|160px dwa identyczne podstawniki (a więc dwa lokanty oddzielone przecinkiem): 2,2-dimetylobutan center|120px dwa różne podstawniki (a więc po jednym lokancie przed każdym): 3-etylo-3-metylopentan center|150px dwa zestawy jednolokantowe: 4-cyjano-3'-metylobifenyl center|200px wiele lokantów w jednym zestawie: 3,3-dimetylo-4-metylenoeheks-1-yn center|200px
Przypisy
Kategoria:Nomenklatura chemiczna