3 czerwca zawarto porozumienie o podziale Księstwa Warszawskiego: Prusacy zagarnęli teren zwany później Wielkim Księstwem Poznańskim, Austriacy Podgórze, z Krakowa i okolic utworzono Rzeczpospolitą Krakowską, a z reszty utworzono Królestwo Polskie.
Utworzenie tego tworu uroczyście ogłoszono 20 czerwca 1815 w Warszawie, a potwierdzono następnie w traktacie końcowym kongresu wiedeńskiego. Wtedy już trwały zaawansowane prace nad konstytucją. Ostatecznie po odręcznych poprawkach cesarza przeszedł nieco zmniejszony projekt, opracowany przez Aleksandra Linowskiego i hr. Ludwika Platera pod kierownictwem ks. Adama J. Czartoryskiego. Cesarz wymieniony projekt podpisał 27 listopada 1815, tekst natomiast ogłoszono już po wyjeździe Aleksandra z Warszawy 24 grudnia.
Umocowania prawne i kompetencje Wspomniana konstytucja w artykule 31 mówiła: "Naród polski mieć będzie wiecznemi czasy reprezentację narodową w sejmie, złożonym z króla i z dwóch izb, z których pierwsza składać się będzie z senatu, druga z posłów i deputowanych od gmin".