Dokumenty historyczne odnotowały również mieszkańców wsi z niższych stanów. W 1405 wspomniano Andrzeja kmiecia krzyżewskiego. W 1405 odnotowani zostali miejscowi kmiecie: Wawrzyniec, Mikołaj Gołańczyc, Gniewomir oraz Jan Chudy. W 1405 wspomniano sołtysa krzyżewskiego pochodzącego ze stanu szlacheckiego Lasotę. W 1430 Lasota sołtys z Krzyżownik naganiony został przez Ramsza z Golęczewa przeprowadzając wywód swojego szlachectwa z herbem Grzymała. Około 1437 wspomniany został Mikołaj Lasota sołtys z Krzyżownik.

W 1437 Szymon z Krzyżownik wraz z żoną Łucją i synem Mikołajem sprzedał Janowi altaryście altarii św. Michała i Wszystkich Aniołów w katedry poznańskiej jedną grzywnę czynszu od sumy głównej 10 grzywien na sołectwie w Krzyżownikach, w obecności komandora klasztoru joannitów, który był dziedzicem tej wsi.

W 1510 Jan sołtys krzyżowski, poddany komandora klasztoru joannitów Stanisława Dłuskiego. W 1510 odnotowano wieś Krzyżowniki leżącą w parafii Kiekrz, na której ciążył czynsz 5 florenów dla kolegiaty św. Marii Magdaleny w Poznaniu. W 1558 dziesięciny ze wsi należały do uposażenia kanonikatu komandora joannitów w kapitule poznańskiej. W 1577 wieś Krzyżowniki dzierżawiona była przez tenutariusza Aleksandra Mokronoskiego.