sądy zaś powinny być całkowicie niezależne od władz państwowych. Dzięki temu sędziowie, nie obawiając się nacisków ze strony władzy, mogliby wydawać sprawiedliwe wyroki. Do sądu mógłby wówczas odwołać się obywatel, który czułby się pokrzywdzony decyzją któregoś z urzędów. Monteskiusz postulował również powołanie dwuizbowego parlamentu będącego władzą ustawodawczą, z prawem weta dla rządu. W ten sposób, spopularyzował, klasyczną definicję trójpodziału władzy.
Uważał też, że władza sądu nie powinna być powierzona stałemu senatowi, ale wykonywana przez osoby powołane z ludu w drodze wyborów na określony czas. Popierał pogląd, że aby trzymać najwyższych urzędników w zawisłości od praw, lud ma prawo zmuszać ich, aby wrócili do życia prywatnego.
Jego dzieła znalazły się w Indeksie ksiąg zakazanych: O duchu praw w 1751, a Listy perskie w 1762.
Dzieła Essai sur le goût (1757) La Cause de la pesanteur des corps La Damnation éternelle des païens (1711) Système des Idées (1716) Listy perskie (Lettres persanes, 1721), powieść epistolarna Le Temple de Gnide (1725), poemat Histoire véritable d’Arsace et Isménie (1730), powieść Considérations sur les causes de la grandeur des Romains et de leur décadence (1734) O duchu praw (De l’esprit des lois, 1748) La défense de « L’Esprit des lois » (1750)
Przypisy
Bibliografia