thumb|240px|Grób Jana Galla na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie autorstwa Henryka Karola Periego Jan Karol Gall (ur. 18 sierpnia 1856 w Warszawie, zm. 30 października 1912 we Lwowie)Jan Karol Gall Kurier Lwowski 1912 nr 501 z 30 października s. 8 – polski kompozytor, dyrygent, pedagog i krytyk muzyczny; znany głównie jako autor pieśni solowych i chóralnych.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Cieszynie. Studia fortepianowe oraz w dziedzinie teorii muzyki pobierał Jan Karol Gall w krakowskiej Szkole Towarzystwa Muzycznego „Muza”, wśród jego nauczycieli znajdowali się J. Blaschke i Kazimierz Hofman. Edukację muzyczną kontynuował u Franza Krenna w Konserwatorium Wiedeńskim oraz u Josepha Gabriela Rheinbergera w Monachium. W latach 1879–81 przebywał w Krakowie, gdzie 19 marca 1879 miał miejsce jego debiut kompozytorski – podczas inauguracyjnego koncertu niedawno powstałego tamtejszego Chóru Akademickiego w sali Redutowej Teatru Starego zaprezentowano dwie jego pieśni: W gaiku i Pieśń leśną. W 1882 roku prowadził chór w Lipsku, a w Weimarze poznał Ferenca Liszta. W 1883 pobierał nauki śpiewu u Francesco Lampertiego w Mediolanie. W 1884 roku został dyrektorem lwowskiego Towarzystwa Muzycznego, pełniąc tę funkcję do roku 1888. W 1888 przebywał krótko w Dreźnie i w Lipsku, a następnie przeniósł się do Krakowa.