thumb|200px|Starorzecze Wisły w okolicach Brzeszcz thumb|200px|Starorzecze Narwi w okolicach Drozdowa thumb|200px|Starorzecze w dolinie rzeki Narew (tak zwane jezioro Nieciecz), okolice Drozdowa thumb|200px|Starorzecze Wisły w rezerwacie Wielka Kępa Ostromecka k. Bydgoszczy thumb|200px|Starorzecze Wisły na terenie Parku Miejskiego w Toruniu
Starorzecze (jezioro przyrzeczne) – jezioro leżące na dnie doliny rzecznej, będące fragmentem jej byłego koryta i odcięte wałem przykorytowym od obecnego nurtu. Ma ono zwykle sierpowaty kształt.
Starorzecza powstają najczęściej w dolinach rzek meandrujących poprzez odcięcie szyi meandru. Ulegają one jednak szybkiemu zanikowi przez zamulanie i zasypywanie osadami z wezbrań rzeki oraz przez rozrost roślinności. Ostatecznie może pozostać błotniste zagłębienie zawierające torf.
W przyrodzie nie ma ani jednego naturalnego koryta rzecznego, które miałoby prostolinijny przebieg na całej długości rzeki. Każdy ciek tworzy zakola i meandry. Raz wytrącona z prostolinijnego biegu woda podlega sile odśrodkowej w tym kierunku, w którym przemieszcza się nurt rzeki. Procesy związane ze zmianami koryt rzecznych wywołane są procesami erozji rzecznej.