Wraz z upływem czasu coraz bardziej ceniona malarka była w stanie żądać coraz wyższych cen za swoje obrazy, od 200 guldenów w latach 40. XIX wieku do ponad 2000 guldenów w latach 80. XIX wieku, co było ceną, której wówczas mogli domagać się jedynie najbardziej znani malarze. Otrzymywała też dużo zamówień na obrazy, w tym od koronowanych głów. Henriëtte sama udzielała lekcji malarstwa swoim dzieciom. Jej syn Alfred został ilustratorem, a córki Alice i Emma malarkami martwych natur. Syn Edouard został adwokatem.
Po śmierci męża w 1883 roku Henriëtte w dalszym ciągu mieszkała i pracowała w Elsene, a sprawami handlowo-finansowymi zajmował się jej syn Edouard. Jeszcze w wieku 80 lat pracowała przez 4–5 godzin dziennie w swoim atelier, aż do samej śmierci malując koty. Pod koniec kariery malarskiej pod wpływem impresjonizmu jej prace stały się prostsze, malarka bardziej skupiała się na kotach, a mniej na otoczeniu oraz używała jaśniejszych barw.
Henriëtte Ronner-Knip zmarła 28 lutego 1909 roku w Elsene. Została pochowana w rodzinnym grobowcu obok męża na miejscowym cmentarzu. O jej śmierci poinformowały różne gazety i czasopisma.