Na skutek choroby płuc wyjechał 1867 za granicę; przebywał w Rumunii, Meranie, Tyrolu, wreszcie osiadł w Wenecji. Zmarł 16 grudnia 1870 w Wenecji z powodu gruźlicy.
Twórczość Dunieckiego nie jest nadal przebadana, komponował przede wszystkim opery komiczne, operetki i wodewile, nawiązując do utworów Rossiniego i Offenbacha. Próbował wzorować się także na Wagnerze, lecz przedwczesna śmierć nie pozwoliła mu na skomponowanie opery słowiańskiej pt. Igor.
Wybrane kompozycje operetki: Korylla (wyk. 1859), Odaliski (wyk. 1866); opery komiczne: Paziowie królowej Marysieńki (wyk. 1864), Dożynki czyli Pierwsze wrażenia (wyk. 1865); Symfonia (wyk. 1858); pieśni, m.in. Wiośnianki (1862), Co tam marzyć o kochaniu, Biedne serce u dziewczyny, Upominek.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Utwory Stanisława Dunieckiego w bibliotece Polona
Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Polscy dyrygenci Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Urodzeni w 1839 Kategoria:Zmarli w 1870