W 1902 roku w swym największym dziele, Der moderne Kapitalismus, wydanym w sześciu tomach, przedstawił szczegółową historię ekonomii i rozwoju gospodarczego na przestrzeni wieków. Można je uznać za swoistą „biblię” „szkoły historycznej”. Choć wytykane przez ekonomię neoklasyczną, a także krytykowane w wielu punktach, dzieło to jest dziś podstawą dla szkoły Annales (Fernand Braudel).
W 1906 roku Sombart objął katedrę w berlińskiej Wyższej Szkole Handlowej, instytucji niższej rangą niż uniwersytet we Wrocławiu, ale bliższej politycznym działaniom niż Wrocław. Tu, w tym samym roku napisał Dlaczego w USA nie ma socjalizmu, klasyczną pracę na temat wyjątkowości Ameryki pod tym względem. W końcu 1909 roku przyznał, że większą część swojego życia spędził na obronie idei Marksa.
Sombart w roli socjologa W 1917 roku Sombart został profesorem na Uniwersytecie w Berlinie, wtedy uznawanym za najlepszy nie tylko w Europie, lecz także w świecie. Pozostał na katedrze do 1931, ale kontynuował nauczanie do 1941 roku. Socjologia według Sombarta miała być częścią humanistyki (Geisteswissenschaften), a nie znaturalizowanym opisem nowoczesnego społeczeństwa jak chcieli to zrobić Auguste Comte czy Émile Durkheim, sądzący, że socjologia powinna być tak ścisła jak fizyka.