Armie Muisków Lud Czibcza został odkryty w 1536 przez hiszpańskiego konkwistadora i prawnika Gonzala Jiméneza de Quesadę. On to w swojej kronice z wyprawy oceniał armię Bogoty na 60 tysięcy wojowników, a Tunji – na 40 tysięcy. Armie te składały się z pieszych wojowników, uzbrojonych w twarde maczugi z czarnej palmy oraz z oszczepy z tego samego drewna, hartowane w ogniu i ciskane za pomocą miotaczy ze specjalną nasadą-palikiem zapewniającą większą celność i zasięg. Do bezpośredniej ochrony służyły drewniane tarcze. Wojownicy Muisków nie znali łuków i strzał, nie używali też kurary i innych trucizn do zwalczania wroga.
Podczas podboju przez Hiszpanów stawili zbrojny, chociaż nieskuteczny opór, a ich państwa zostały zniszczone do 1538. Najwięcej kłopotu sprawili najeźdźcom wojownicy z Duitama, którzy używali dołów-pułapek i długich lanc skutecznych w walce z kawalerią konkwistadorów.
Kronikarze o Czibczach Na temat ich wyglądu pierwsi kronikarze tak się wyrażali:
Galeria Przedmioty kultury Czibcza-Muisca w zbiorach Muzeum Złota w Bogocie
Bibliografia
Alfred Louis Kreber, Istota kultury, Czibczowie, PWN, Warszawa 1974.
Encyklopedia sztuki starożytnej, praca zbiorowa, WAiF i Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998, s. 171-172, (PWN), (WAiF).
Kategoria:Plemiona Indian Ameryki Południowej Kategoria:Etnografia Kolumbii Kategoria:Kultury prekolumbijskie