Trójkąt Trzech Cesarzy.
Znaczenie gospodarcze Czarna Przemsza w przeszłości odgrywała ważną rolę w ruchu komunikacyjno-handlowym. Do końca XI wieku była znanym szlakiem wodnym wiodącym z Wisły na Wartę. Szlak dochodził do Poręby, skąd drogą lądową łodzie transportowano do Mrzygłodu nad Wartą, gdzie ponownie były puszczane na wodę. Do XIV wieku Czarna Przemsza była w pełni wykorzystywana żeglugowo, a po jej wodach pływały już galary, tratwy i łodzie przewożące towary i płody rolne. Zalewiska pod Będzinem i Małobądzem pełniły rolę portów, w których znajdowała schronienie obsługa łodzi, a nad brzegami rzeki pracę znajdowali rybacy, trudniący się łowieniem i handlem ryb. Pomiędzy Turzą pod Ciągowicami a Słupną, nad jej wodami funkcjonowały liczne młyny i tartaki rzeczne. W pierwszej połowie XIX wieku dawała zatrudnienie robotnikom trudniącym się ciągnięciem galarów w górę rzeki przy użyciu wołów. Około 1830 r. na Czarnej Przemszy widziano galary o wymiarach 18 metrów długości i 5 metrów szerokości, których ilość dochodziła do 40 sztuk. Około 1839 r. po rzece żeglował statek parowy, który mierzył 25 metrów długości i 8 metrów szerokości. W 1859 r. roczny ładunek transportów wynosił przeszło 900.000 centnarów. Do 1860 r. przewożono kartofle, mąkę, słomę, drzewo, deski i węgiel. Rzeka obfitowała w najrozmaitszego gatunku ryby.