17 grudnia 1860 królowa pojechała do Sztokholmu na przedstawienie sztuki Calderóna „Życie jest snem”, o nazwie nieomal symbolicznej dla jej własnego losu. Wracając do zamku królewskiego, zasłabła i zmarła na schodach pałacowych. Pochowana została według rytuału rzymskokatolickiego, jako jedyna – oprócz swej synowej Józefiny – ze wszystkich monarchów i monarchiń szwedzkich spoczywających w sztokholmskim Riddarholmskyrkan. Są tam pogrzebani prawie wszyscy królowie Szwecji do Gustawa V. Większość swego majątku przeznaczyła na renty dla swej służby. W Rosersbergu nikt więcej po jej śmierci nie zamieszkał, była tam przez wiele lat szkoła oficerska artylerii, zaś obecnie pałacem dysponuje zarząd szwedzkich Służb Ratowniczych (Räddningsverket).
Bibliografia Dictionnaire de Biographie française, Paris 1933 Gustave Girod de l’Ain, Désirée Bernadotte, Stockholm 1960 Annemarie Selinko, Désirée, London and Toronto 1955 Svenskt Biografiskt Lexikon, 1–31, Stockholm 1941
Filmografia Le destin fabuleux de Désirée Clary, film z r. 1942, Francja, reż.