W 1940 roku po raz kolejny przebywał przez pewien czas na Uniwersytetach Harvarda i Columbia; w tym samym czasie zaczął też pracę na Uniwersytecie Minnesoty na stanowisku profesora filozofii.
Od 1947 roku prowadził badania nad metodologicznymi aspektami psychologii, m.in. nad problemem psychofizycznym.
W 1949 wydał w Nowym Jorku razem z Wilfridem Sellarsem Readings in Philosophical Analysys. W 1953 utworzył Minnesota Center for the Philosophy of Science. Wydawał także czasopismo „Philosophical Studies” (razem z Mayem Broedbackiem, Johnem Hospersem, Paulem Meehlem), a z Broedbackiem redagował „Readings in the Philosophy of Science”. Udzielał się także jako wykładowca: w 1946 i 1953 prowadził gościnnie wykłady na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, w 1958 na University of Hawaii, a w latach 1964 – 1965 m.in. w Meksyku, Australii i Austrii.
Pełnił funkcję przewodniczącego American Philosophical Association, wiceprzewodniczącego American Association for the Advancement of Science, był też członkiem komitetu wydawniczego International Encyclopedia of Unified Science, wydanej w latach 1938–1968, członkiem Western Division of the American Philosophical Association, Governing Board of the Philosophy of Science Association i U.S. National Comitee of the International Union for the Philosophy of Science.