Popularność miasta wzrastała. Przyłączyło się ono do okolicznych ośrodków mieszkaniowych i zmieniło swoją oficjalną nazwę z Ocean Park na Venice w 1911. Liczba ludności (3119 mieszkańców w 1910) wkrótce przekroczyła 10 000. Miasto przyjmowało natomiast od 50 000 do 150 000 turystów w weekendy.
Atrakcje na Molu Kinneya zostały jeszcze bardziej pokierowane na rozrywkę do 1910 roku, gdy Kolejka Widokowa Venice, Akwarium, Kołowrotek Virginia, Derby Wyścigowe oraz inne miejsca, takie jak budki z grami, zostały przyłączone. Podczas, gdy okolice biznesowe zostały przydzielone zaledwie trzem jednoblokowym ulicom, a Ratusz Miejski był oddalony o milę, inne, konkurencyjne okręgi biznesowe zostały rozbudowane. Spowodowało to kłótliwą atmosferę polityczną. Kinney, mimo wszystko, rządził twardą ręką i pozostawił wyżej wspomniane miejsca wedle pierwotnych planów. Gdy zmarł w listopadzie 1920 roku, Venice stało się cięższe do rządzenia. Molo zostało spalone sześć miesięcy później, w grudniu 1920, a prohibicja (nałożona poprzedniego stycznia) była wielokrotnie naruszana, co wpędzało miasto w kłopoty finansowe.