thumb|250px|Grób biskupa Włodzimierza Jasińskiego w krypcie archikatedry łódzkiej Włodzimierz Bronisław Jasiński (ur. 12 czerwca 1873 we Włocławku, zm. 17 kwietnia 1965 w Tuchowie) – polski duchowny rzymskokatolicki, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi w latach 1926–1930, biskup diecezjalny sandomierski w latach 1930–1934, biskup diecezjalny łódzki w latach 1935–1946, od 1946 arcybiskup tytularny Drizipary.
Życiorys Urodził się 12 czerwca 1873 we Włocławku. Jego rodzicami byli Władysław i Maria z domu Wiśniewska, miał starszą o dwa lata siostrę Władysławę. Ukończył miejscową szkołę realną. W latach 1890–1895 studiował w seminarium duchownym we Włocławku. 13 października 1895 we Włocławku został wyświęcony na prezbitera przez biskupa kujawsko-kaliskiego Aleksandra Kazimierza Bereśniewicza. Dalsze studia odbył eksternistycznie w Akademii Duchownej w Petersburgu, gdzie w 1913 na podstawie pracy Opinie wychowawcze F.W. Foerstera w świetle nauki katolickiej uzyskał stopień kandydata nauk teologicznych.