Pełnił funkcję sekretarza generalnego I Eucharystycznego Kongresu Eucharystycznego Diecezjalnego, który odbył się w Łodzi w 1928. W diecezji tworzył struktury Akcji Katolickiej.

21 sierpnia 1930 papież Pius XI mianował go biskupem diecezjalnym diecezji sandomierskiej. Sakrę biskupią przyjął 5 października 1930 w Katedrze św. Stanisława Kostki w Łodzi. Konsekrował go kardynał Aleksander Kakowski, arcybiskup metropolita warszawski, w asyście Mariana Leona Fulmana, biskupa diecezjalnego lubelskiego, i Wincentego Tymienieckiego, biskupa diecezjalnego łódzkiego. Na swoje zawołanie biskupie wybrał słowa „Recta recte” (Słusznie, sprawiedliwie). Ingres do katedry w Sandomierzu odbył 12 października 1930. Jako ordynariusz sandomierski zarządził renowację kościoła katedralnego, w wyremontowanym Domu Długosza utworzył muzeum diecezjalne, w 1931 przeprowadził w Radomiu Diecezjalny Kongres Eucharystyczny, a także założył tygodnik religijno-społeczny „Siewca Prawdy”.