31 marca 1813 otrzymał definitywną dymisję z wojska. W 1816 został członkiem Dyrekcji Teatrów Warszawskich, a później senatorem-kasztelanem (od 1829) i ochmistrzem dworu polskiego cara Mikołaja I. Tytuł hrabiowski uzyskał w 1820. wybrano go także marszałkiem sejmiku błońskiego, z ramienia którego posłował na sejmy 1820 i 1825. W okresie powstania listopadowego w stopniu pułkownika dowodził 1 pułkiem gwardii narodowej w Warszawie. Po upadku powstania wyjechał do Krakowa. Opracował i wydał Przewodnik dla podróżujących w Polsce i Rzeczypospolitej Krakowskiej wydany w 1821. Pozostawił po sobie Pamiętniki od r. 1790–1831 drukowane w Bibliotece Warszawskiej.
Jako senator podpisał 25 stycznia 1831 akt detronizacji Mikołaja I RomanowaDyayarusz Sejmu z R. 1830-1831, wydał Michał Rostworowski, T. I, Kraków 1907, s. 244..thumb|Kościół w Woli Kiełpińskiej z kryptą grobową i epitafiami rodu Krasińskich
W 1810 odznaczony został Krzyżem Złotym Orderu Wojskowego Księstwa Warszawskiego, w 1812 Krzyżem Kawalerskim Legii Honorowej, a w 1826 Orderem Świętego Stanisława I klasyStanisław Łoza, Kawalerowie orderu Św. Stanisława, w: Miesięcznik Heraldyczny, r. IX, nr 5, Warszawa 1930, s. 100..