Andrzej Raczko (ur. 27 lutego 1953 w Kutnie) – polski ekonomista, minister finansów w rządach Leszka Millera i Marka Belki, w latach 2010–2016 członek Zarządu Narodowego Banku Polskiego.

Życiorys W 1977 ukończył ekonometrię na Uniwersytecie Łódzkim, podjął następnie pracę na tej uczelni jako asystent, a po obronie (w 1986) doktoratu jako adiunkt. Studiował także w brytyjskiej uczelni London School of Economics.

W latach 90. pracował w sektorze bankowym w Łódzkim Towarzystwie Kredytowym (przekształconym później w Petrobank). Po przejęciu banku przez LG Group został członkiem zarządu i dyrektorem LG Petrobanku Następnie związany z PKO BP jako kierownik zespołu ds. banku hipotecznego.

W latach 2001–2002 w okresie pełnienia funkcji ministra finansów przez Marka Belkę zajmował stanowisko podsekretarza stanu w tym resorcie. Odpowiadał za dług publiczny i politykę zagraniczną, w tym negocjacje akcesyjne jako członek zespołu negocjacyjnego. Podał się do dymisji po odejściu z rządu Marka Belki. Od października 2002 pracował w Banku Gospodarki Żywnościowej jako dyrektor departamentu strategii, a od maja 2003 jako wiceprezes.