Circus Maximus (wł. Circo Massimo – dosł. cyrk największy) – najstarszy i największy cyrk starożytnego Rzymu. Znajdował się w , pomiędzy wzgórzami Palatynu i Awentynu, w pobliżu Forum Boarium. Jego budowa i rozwój przez ponad tysiąc lat uczyniły go jednym z najbardziej ikonicznych miejsc w starożytnym Rzymie.
Historia Powstanie i rozwój Circus Maximus został założony za panowania Tarkwiniusza Starego w VI w. p.n.e. Początkowo miał formę drewnianego obiektu, służącego do wyścigów rydwanów i uroczystości religijnych, takich jak Consualia. W 329 r.p.n.e. wybudowano pierwsze stałe elementy w drewnie, w tym stajnie (carceres).
W czasie Republiki dodano kolejne struktury, takie jak "jaja" (ova) i delfiny na spinie, które liczyły okrążenia. W okresie Cesarstwa przebudowy dokonali m.in. Juliusz Cezar i Oktawian August, a ostateczną monumentalną formę Circus Maximus uzyskał za panowania Trajana. W czasach Augusta wprowadzono m.in. obeliski, które nie tylko ozdabiały arenę, ale miały również znaczenie religijne.
W czasie panowania Klaudiusza rozbudowano trybuny z kamienia, aby zapewnić większą trwałość i bezpieczeństwo konstrukcji. Neron, z kolei, dodał elementy dekoracyjne, w tym fontanny na spinie, co zwiększyło estetyczne walory obiektu.