W 1860 roku na Bryjarce postawiono drewniany krzyż, w 1867 r. zastąpiony nowym, dużym krzyżem modrzewiowym. Gdy krzyż ten złamał się podczas burzy w 1902 r., krakowska firma Józefa Góreckiego (ta sama, która wykonała rok wcześniej krzyż na Giewoncie) wykonała i zamontowała krzyż żelazny.

Szczyt Bryjarki był od dawna celem spacerów mieszkańców i kuracjuszy uzdrowiska w Szczawnicy. W 1897 i 1901 r. poprowadzono na szczyt ścieżki spacerowe i zamontowano ławki. Przechadzki na Bryjarkę do krzyża, skąd śliczny widok na Szczawnicę, Pieniny i Tatry (...) sytuował Mieczysław Orłowicz w swym opracowanym krótko przed wybuchem I wojny światowej „Ilustrowanym przewodniku po Galicyi, Bukowinie, Spiszu, Orawie i Śląsku Cieszyńskim” wśród głównych rozrywek gości szczawnickiego zdroju, dodając niżej: (...) wyjście na jej szczyt jest dla miejscowych kuracyuszów dowodem powrotu do zdrowia.

Dziś z wierzchołka, na którym stoi oświetlony nocą metalowy krzyż, roztacza się widok na Szczawnicę, Małe Pieniny oraz Pieniny Właściwe. Panoramy widokowe z Bryjarki malował m.in.