Opracował około stu pieśni a capella. Jego dorobek publicystyczny obejmuje 483 pozycje, w tym 379 recenzji i sprawozdań z imprez muzycznych, 28 recenzji wydawnictw muzycznych i około 80 artykułów o problematyce muzycznej. Swoje doświadczenia dotyczące dyrygentury chóralnej zawarł w książce pt. Podstawowe uwagi dla dyrygentów chórowych (Kraków, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1951).
Jego uczniami byli, m.in. Juliusz Łuciuk, Lucjan Kaszycki, Jan Janca, Krzysztof Meyer, Krzysztof Penderecki i Jan Fotek.
Życie prywatne mały|Grób Stanisława Wiechowicza na cmentarzu Rakowickim w Krakowie 7 lutego 1917 ożenił się z pianistką, Walentyną Nikołajewną Szaposznikow (zm. 1938). W 1941 ożenił się ponownie, na wygnaniu w Ostrowcu Świętokrzyskim, z Marią Krystyną Sękowską (1902−1982).
Zmarł 12 maja 1963 w Krakowie, pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera FD-płn-2).
Ważniejsze kompozycje Babie lato (1922) Chmiel na orkiestrę (1927) Pastorałki (1927) Kantata romantyczna (1930) Dzień słowiański (1929) Ulęgałki (1944) Kasia (1946) Na glinianym wazoniku (1947) Kantata żniwna (1948) Kantata mickiewiczowska (1950) Koncert staromiejski (1954) Passacaglia i fuga (1960) List do Marc Chagalla (1961);