Debiutancki album, zatytułowany po prostu Banda i Wanda, został wydany w 1984 i zawierał przeboje, takie jak „Hi-Fi” czy „Nie będę Julią”. Rok później ukazała się płyta Mamy czas, a zespół nagrał dziewięć piosenek do serialu Siedem życzeń. Fotografie z Kwietniewską umieszczono na okładkach magazynów, takich jak „Panorama” (nr 15/1984), „Razem” (nr 17/1984), „Stolica”, a także na rozkładówce m.in. „Dziennika Ludowego” oraz tygodników - „Świat Młodych”, „Zarzewie” i „Na Przełaj”.

W 1986 rozwiązała zespół i pod koniec lat 80. rozpoczęła solową karierę. Wyleciała na półroczny kontrakt do Japonii, jednocześnie tworzyła solowy materiał we współpracy z Markiem Radulim. W 1989 za utwór „Własna California” otrzymała nagrodę za „najlepszy aranż festiwalu” na 26. KFPP w Opolu. Rok później wydała debiutancki, solowy album o tym samym tytule, a za wykonanie pochodzącego z płyty utworu „Zwykłe życie” zdobyła trzecią nagrodę jury na 27. KFPP w Opolu. Wzięła też udział w nagraniu składanki z coverami piosenek Anny Jantar. W 1993 wydała album pt. Same szały, jeden wolny, będący kompilacją jej solowych nagrań oraz utworów Bandy i Wandy.