pochodzą projekty: Fragmenty jako całości radykalne (1982 – 1984), Inne do baz (1982 – 1984), Stany moralności (1985 – 1987), U kamienia (1986 – 1988), Ani konieczność, ani możliwość (1987 – 1995), Belki (1988 – 2001). Cykle z ostatnich lat to z kolei: Passe-par-tout, którego rozwinięciem jest Après passe-par-tout, Reinstalacje fotograficzne (kontynuowany od 1992), Powłoki (kontynuowany od 1995) i Popowłocza.
Jan Berdyszak nigdy nie wykonywał rzeczy. Jego obiekty przestrzenne nie miały kształtu skończonych przedmiotów, ani czegoś, co mogłoby nimi za chwilę być. Te „nie-rzeczy” artysty cechuje konkretność. Są one ujawnieniem jednostkowych sytuacji. Artysta chce pozostawić rzeczywistość taką, jaka jest, manifestując szacunek do lekceważonej na ogół potoczności. Chce „nie-tworzyć”, nawet w sztuce. W szkicowniku 137 A z lat 1986–1987 Berdyszak notuje triadę pojęć ściśle związaną z refleksjami o „etyce ewolucyjnej” sztuki. Triadę tę tworzą oczywistość, pozorność i nierozstrzygalność.
Został pochowany na cmentarzu Miłostowo w PoznaniuBerdyszak Jan – miejsce pochówku [dostęp 2019-02-10]. (pole 51, kwatera 2). mały|Grób Jana Berdyszaka na cmentarzu Miłostowo w Poznaniu
Cykle prac