Wiadomo, że w 1590 założono Syðradalur, a w 1630 Argir, gdzie znajdował się szpital dla chorych na trąd.
W XVII wieku rozwija się dzisiejsza stolica archipelagu, gdzie w 1609 roku powstaje kościół Úti á Reyni, jednak w 1673 wybuchł pożar, który stawił większość budynków na Tinganes. Z tego okresu pochodzi też wiele budynków w Saksun, między innymi farma Duvugardur służąca dziś jako muzeum. Wiek XVIII nie wydał żadnych nowych osad. Zwalczono jednak zarazę trądu i szpital w Argir został przekształcony w przytułek dla ubogich, a pobliskim Tórshavn zostaje rozebrany kościół Úti á Reyni, a w jego miejsce postawiona zostaje dzisiejsza katedra Wysp Owczych Havnar Kirkja, drugi najstarszy, nadal istniejący, kościół na archipelagu z 1788 roku.
Wiek XIX przyniósł na Streymoy zmiany. Powstały nowe osady, takie jak nieistniejąca dziś Við Gjónna z 1815 roku, Hvítanes z 1837, Langasandur z 1838 czy Stykkið z 1845, wybudowano także dużo typowych dla Wysp Owczych drewnianych kościołów, które przetrwały do czasów dzisiejszych, w Hvalvík (1829, trzeci najstarszy na archipelagu), Kaldbak (1835), Kollafjørður (1837), Kvívík (1838), Saksun (1850, przeniesiony z Tjørnuvík), Haldarsvík (1854) i Vestmanna (1894). Rozwija się wtedy osada Hoyvík, powstaje tam farma Hoyvíksgarður (1802), dziś muzeum historyczne.