W owym dziele, Hobbes wypowiedział się mocno za prerogatywą królewską co wzbudziło do niego niechęć fakcji parlamentarnej a u samego Hobbesa obawę o potencjalne reperkusje polityczne i prześladowanie. Myśli o ucieczce z kraju mogły narodzić się w głowie Hobbesa już latem tego roku, albowiem we wrześniu Hobbes polecił zarządcy dworu Chatsworth wypłatę stu funtów, które powierzył mu w celach inwestycyjnych. W październiku był już w Londynie, gdzie odwiedził sklep na Fleet Street, którego właściciel zachorował na dżumę, zmuszając tymże Hobbesa do odbycia czterdziestodniowej kwarantanny, która z pewnością opóźniła jego planowany wyjazd. Hobbes opuścił Anglię prawdopodobnie w listopadzie 1640 roku i udał się do Paryża, gdzie spędził kolejne 11 lat swego życia z drugim z synów Cavendishów. W trakcie odbytych podróży nauczył się biegle francuskiego i podstaw włoskiego, a także zafascynował się mechaniką, geometrią i optyką, co nie pozostało bez wpływu na jego poglądy, zwłaszcza na charakterystyczny dla jego myśli materializm i fascynację metodą naukową.