Eksperyment społeczny rozwijał się przez pewien czas i dołączyło do niego 29 nowych członków. Jednak w 1833 upadł z powodu długów hazardowych Johna Vandeleura. Członkowie komuny spotkali się po raz ostatni 23 listopada 1833 i złożyli do protokołu deklarację „zadowolenia, spokoju i szczęścia, których doświadczyli przez dwa lata w ramach ustaleń wprowadzonych przez pana Vandeleur’a i pana Craig’a, a które nie z winy Stowarzyszenia zakończyły się”.
Rosja W imperialnej Rosji zdecydowana większość chłopów rosyjskich posiadała swoją ziemię we wspólnocie wiejskiej, która działała jako samorząd wiejski i spółdzielnia. Bardzo rozpowszechniona i wpływowa przedradziecka tradycja wspólnot monastycznych obu płci może być również uznana za formę wspólnego życia. Po zakończeniu komunizmu w Rosji wspólnoty zakonne ponownie stały się bardziej powszechne, liczebne i w mniejszym stopniu bardziej wpływowe w społeczeństwie rosyjskim. Różne wzorce zachowań rosyjskich – tołoka (ros. толока), pomoczi (ros. помочи), arteł (ros. артель) – również opierają się na tradycji wspólnotowej (ros.