Są to decyzje o charakterze kierowniczym, akty wykonawcze w stosunku do priorytetów politycznych i społeczno-ekonomicznych wyrażających interesy ogólnonarodowe, jak i poszczególnych grup społecznych. Decyzje taktyczne to na ogół decyzje o zasięgu ogólnokrajowym, które regulują wiele sfer życia społecznego. Decydująca rola w ich tworzeniu należy do administracji państwa i parlamentu. Decyzje operacyjne – określają działania wykonawcze bezpośrednie i długookresowe, które są efektem taktycznych i strategicznych decyzji. Są one częścią składową bieżących działań politycznych. Decyzje te podejmowane są przez autonomiczne organy, na różnych szczeblach struktury państwowej.
Według kryterium przewidywalnych skutków i złożoności warunków: Decyzje w warunkach optymalnych – wiedza dotycząca metod, celów i skutków przedsięwzięć decydenta jest odpowiednia i adekwatna do podjęcia decyzji dotyczącej planowanego przedsięwzięcia. Decyzje w warunkach ryzyka – decydent dysponuje wiedzą zarówno o pozytywnych, jak i negatywnych skutkach działania, nie jest jednak w stanie określić jak duże jest prawdopodobieństwo uzyskania zamierzonego efektu działania, określa więc tylko przybliżony stopień ryzyka. Decyzje w warunkach niepewności – zaliczane do najbardziej trudnych z punktu widzenia decydenta, nie jest on w stanie przewidzieć kierunku, tempa