Lublinek w dużej mierze zachował swój wiejski charakter. Znajdują się tam liczne pola uprawne (obecnie często nieużytkowane i zarastające młodym lasem), a także łąki i lasy (największym z nich jest las Lublinek zajmujący ok. 90 ha), a część ludności trudni się rolnictwem i hodowlą. Jakkolwiek obszar ten wchodzi w skład 3. co do wielkości miasta w Polsce, nierzadkim widokiem są tam pasące się krowy, a większość ulic nie jest wyasfaltowana.
Domy w tej okolicy to głównie zabudowania jednorodzinne pozostałe z okresu sprzed włączenia osady do miasta, choć coraz liczniej budowane są nowe domy jednorodzinne, a także bloki (przy ulicy Komandorskiej).
Historia Osada Lublinek powstała na miejscu lasu biskupiego, stanowiącego część tzw. Klucza Pabianickiego dóbr kapituły biskupiej z Krakowa.
Dobra te zostały w 1796 upaństwowione, zaś w 1841 od rządu Królestwa Polskiego ich część nabył wysoki urzędnik administracji rządowej, Mateusz Eustachy Lubowidzki. Lubowidzcy systematycznie rozprzedawali swoje posiadłości. Las rozdzielający grunty wsi Chocianowice i Łaskowice od gruntów wsi Retkinia nabył w 1869 żydowski spekulant nazwiskiem Lubliner. Dokonał on wycinki najwartościowszego drzewostanu, a wylesiony grunt sprzedał chętnym rolnikom z okolicy.