Partia Robotnicza Zjednoczenia Marksistowskiego (; , POUM) – hiszpańska komunistyczna partia polityczna utworzona w czasie Drugiej Republiki Hiszpańskiej i najbardziej aktywna w czasie wojny domowej. Powstała w wyniku połączenia trockistowskiej Komunistycznej Lewicy Hiszpanii (Izquierda Comunista de España, ICE) i Bloku Pracowników i Chłopów (BOC), wbrew woli samego Lwa Trockiego, z którym zerwała.
Historia POUM powstała jako komunistyczna opozycja względem stalinizmu w 1935 roku. Jej głównymi twórcami byli Andreu Nin, pozostający pod dużym wpływem myśli Trockiego, zwłaszcza jego idei permanentnej rewolucji i Joaquín Maurín, zwolennik tzw. Prawej Opozycji. POUM była większa niż Komunistyczna Partia Hiszpanii (PCE) w Katalonii i regionie Walencji. Opowiadała się także przeciwko Kominternowi i wymyślonej przez niego strategii frontu ludowego. Mimo to wzięła udział w hiszpańskim Froncie Ludowym. POUM próbowała wprowadzić w życie część swoich radykalnych postulatów będąc częścią rządu Frontu, jednak zapobiegły temu jego bardziej umiarkowane elementy składowe. Sprawiło to, iż Nin odszedł z rządu.