Sukces Prusaków spowodował wzmożone zainteresowanie bronią odtylcową wśród europejskich wojskowych i zainicjował masowe wprowadzanie tego typu broni również w innych armiach. Równocześnie pionierskimi konstrukcjami odtylcowymi w broni artyleryjskiej stały się działa opracowane przez Martina von Wahrendorffa w 1837 r. (opatentowane w 1840 r.)Nordisk familjebok (1893), Wahrendorff, Martin von [dostęp:2015-06-25] oraz Giovanniego Cavalli w 1841 r.
Masowe wprowadzanie broni odtylcowej doprowadziło do szybkiego wycofania z użycia przestarzałej broni odprzodowej. Porzucenie ograniczeń związanych z mankamentami starszych konstrukcji, zainicjowało błyskawiczny rozwój broni palnej na przełomie końca XIX i początku XX w. thumb|Karabin powtarzalny Mannlicher M1886 thumb|Szybkostrzelna armata Mle 1897 W ciągu zaledwie kilku dekad opracowano kolejno: łuskę metalową - zapewniającą dodatkowe uszczelnienie oraz umożliwiającą opracowanie bardziej zaawansowanych rodzajów broni broń powtarzalną - przeładowywaną ręcznie ale wyposażoną w magazynki broń półautomatyczną - w której część cyklu przeładowania wykonywana była automatycznie broń