Józef Jerzy Hylzen (Hülsen, Hylzen, Ilzen) herbu Hilzen (ur. 25 stycznia 1736, zm. 31 sierpnia 1786 w Rzymie), wojewoda mścisławski (od 1770), wojewoda miński (od 1767), kasztelan inflancki (od 1760), szambelan króla Augusta III, starosta brasławski, działacz wolnomularski, kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Rodzina i młodość Pochodził z rodziny, która przybyła w szeregach Zakonu Niemieckiego z Westfalii do Inflant około 1260 roku. Przez kilka wieków Hülsenowie pełnili służbę rycerską w strukturach zakonnych, a potem inflanckiej gałęzi zakonu krzyżackiego powstałej z dawnego zakonu kawalerów mieczowych. Kiedy w wyniku sekularyzacji i unii wileńskiej (1561) Inflanty oraz Księstwo Kurlandii i Semigalii związało się z Wielkim Księstwem Litewskim, a później Rzeczpospolitą Obojga Narodów rozpoczęła się stopniowa polonizacja rodu. Pod koniec XVII wieku razem z innymi inflanckimi rodami Hylzenowie przeszli na katolicyzm i stopniowo zdobywali urzędy w województwie inflanckim. Dziadek Jerzy Konstanty (1673–1737) był szambelanem Augusta II i starostą marienhauskim. Ojciec Jan August był kasztelanem inflanckim i wojewodą mińskim, a po śmierci pierwszej żony ożenił się około 1735 roku z Konstancją z Platerów, córką wojewody inflanckiego Jana Ludwika.